Hoe hoog moet je vliegen? - Ria de Groot
Hoe hoog moet je vliegen? - Ria de Groot
De kinderen zijn naar school, de woonkamer is aan kant. Met een zucht ga ik zitten. Dan gaat de telefoon…Mijn eerste reactie is: Oh nee… niet weer. Met zes geadopteerde kinderen waarvan sommigen met een behoorlijk rugzakje kan er van alles gebeurd zijn op school.
En inderdaad, een van de jongens heeft zich weer niet goed gedragen. Niet goed geluisterd, niet gedaan wat er werd verwacht. Hij zit voor straf bij de directeur en die vertelt me dat het zo niet heel veel langer door kan gaan.
Hechting en het systeem
Mijn uitleg over de hechting die niet goed is geweest en het wantrouwen wat daar uit voortkomt, wordt aangehoord maar lijkt niet echt gehoord te worden. Op school gelden er regels en die moeten wel opgevolgd worden. Dat je als kind zoveel interne onveiligheid ervaart en van daaruit gedrag vertoont waarmee je je verdedigt, wordt niet herkend en erkend. Ik voel me verdrietig dat mijn kind, dat op zijn manier zo zijn best doet, niet past in het systeem van deze school. Wat nu?
Geen plek voor mijn kind
Na zoveel pogingen en even zoveel gesprekken met de leerkracht, de orthopedagoog en de directeur lijkt er nergens een plek te zijn waar mijn zoon tot zijn recht komt. En inderdaad op een gegeven moment mag hij niet meer komen op school en zit hij thuis. De leerplichtambtenaar wordt ingeschakeld en we gaan samen op zoek naar een andere school. Een school waar een kind zonder bodem en met veel wantrouwen kan en mag functioneren op zijn manier. Er zijn twee scholen die elk hun uiterste best doen hem een plek te geven met een aangepast programma. Maar elke keer knalt hij er toch weer uit en zit dan een paar maanden thuis. Ik kom er achter dat meer kinderen dit lot treft.
Van knuffel tot diploma
Het geeft me een machteloos gevoel en maakt me verdrietig. Ook kan ik er boos om worden dat mijn kind, van wie ik zoveel houd, als probleemkind wordt weggezet. Ik zie zijn onbegrip en voel zijn verdriet om het ‘anders’ zijn. Hard aanpakken heeft totaal geen effect, integendeel. Wat hij nodig heeft is een knuffel en nabijheid wanneer er weer iets mis is gegaan.
We leven in een maatschappij waar het belangrijk is dat je diploma’s haalt en je voegt in het systeem. Mijn kind past daar niet goed in. Gelukkig mag hij uiteindelijk naar een zorgboerderij waar hij ook les krijgt. Van daaruit gaat hij naar mbo nivo 1 waar hij een horecadiploma weet te halen. Wat ben ik trots op zijn prestatie!
Ik zag een kleine vogel
Ik zag een kleine vogel
Gevallen uit het nest
En ik dacht aan jou
toen je daar lag
Stel je voor hoe blij ik was
Toen ik zag hoeveel moeite je deed
om te vliegen
En je vloog!
Je vloog naar de allerlaagste tak
Dat lijkt niet veel
en toch was het enorm.
Veilig van de grond
en een stukje dichter bij de hemel.
@ Ria de Groot voelt zich voortdurend op ontdekkingsreis met nieuwe stappen en nieuwe lessen waarbij haar zes adoptiekinderen spiegels voor haar zijn. In 2010 volgde ze, na 25 jaar thuisblijfmoeder, de opleiding Contextuele Hulpverlening en had haar eigen praktijk. Daarnaast werkte ze met verslaafde ex-gedetineerden. Het motto van Ria is: ieder mens is kostbaar en heeft een verhaal te vertellen.