Het verlies dat niemand ziet - Valerie Kross
Het verlies dat niemand ziet - Valerie Kross
Onzichtbaar voor de buitenwereld, maar voelbaar in alles. Mijn proces van rouw, een afscheid van mezelf. Want hoe ga je om met rouw door en over niet-aangeboren hersenletsel?
Mijn lichaam en ik
Toen mijn lichaam veranderde door MS, veranderde mijn hele leven. Niet in één keer, maar stap voor stap. Dingen die eerst vanzelf gingen, kostten ineens energie. Mijn hoofd en lichaam werkten niet meer samen zoals ik gewend was. En ergens onderweg……raakte ik een stukje van mezelf kwijt. Een rouwperiode begon. Rouw, niet zichtbaar voor de buitenwereld, maar voelbaar in alles. Het verlies dat niemand ziet.
Ik heb moeten leren leven met:
- Vermoeidheid die je niet ziet.
- Overprikkeling door geluid en drukte.
- Concentratie die niet meer vanzelf gaat.
- Emoties die harder binnenkomen
Maar wat mij het meest raakte, was niet alleen wat ik niet meer kon. Het was het gevoel dat ik mezelf kwijt was. Wie ben je nog als je lichaam niet meer doet wat jij wilt? Mijn rouw… in stilte Wat het extra moeilijk maakte, was dat het vaak niet gezien werd.
“Je ziet er goed uit.”
“Het zal wel meevallen.”
“Gewoon even doorzetten.”
Ik weiger mezelf op te geven
Maar van binnen was het allesbehalve “meevallen”. Ik rouwde. Om wie ik was. Om wat ik kwijt was. Zonder dat iemand het echt zag.
Er kwam een punt waarop ik keuzes moest maken. Ik kreeg hulpmiddelen aangeboden; een rollator en andere aanpassingen. En ja…ik heb er even gebruik van gemaakt. Maar diep van binnen voelde ik, dit is niet waar mijn verhaal stopt. Niet uit ontkenning, maar omdat ik voelde dat er nog iets mogelijk was. Ik besloot; ik ga mezelf niet opgeven!
Mijn keerpunt, luisteren in plaats van vechten
Mijn grootste doorbraak kwam niet door harder te vechten, maar door te stoppen met vechten. Ik begon te luisteren, maar mijn lichaam, naar mijn grenzen. Naar wat ik écht nodig had. En daar gebeurde iets bijzonders. Ik vond mezelf niet terug zoals ik was, maar ik ontdekte een nieuwe versie van mezelf. Sterker, bewuster, echter. Van verlies naar kracht en erkenning. Mijn leven ziet er anders uit dan vroeger, dat is de waarheid. Maar het is niet minder. Mijn rouw heeft mij niet gebroken, maar het heeft mij gevormd. Van klacht naar kracht. Niet in één rechte lijn, maar stap voor stap.
Lefwijf van het jaar 2026
En misschien is dat ook waarom ik ben genomineerd voor LEFWIJF van het JAAR 2026. Niet omdat het pad makkelijk was, maar juist omdat het dat niet was. Omdat ik ben blijven staan, blijven zoeken en blijven voelen. En nu…mag ik anderen daarin begeleiden.
Rouw bij niet-aangeboren hersenletsel is echt! Ook als niemand het ziet. Ik weet hoe het voelt om jezelf kwijt te raken maar ook hoe het voelt om jezelf opnieuw te vinden. En geloof me... ook die versie van jou is het zeker waard om ontdekt te worden!
@ Valerie Kross leeft sinds 2006 met MS. Wat begon als een gevecht groeide uit tot een ontdekkingsreis naar veerkracht en innerlijke kracht. Na jaren zoeken en experimenteren ontdekte ze manieren om haar gezondheid en energie zorgvuldig te onderhouden.
Met haar praktijk Kross Health Solutions ondersteunt Valerie mensen met chronische klachten bij het hervinden van balans, energie en kwaliteit van leven. Want zelfs de grootste tegenslagen tonen een weg naar herstel.