'Wij zijn ook die lijm' -Ilona Groot
‘Wij zijn ook die lijm’ - Ilona Groot
En toen kwam hij langs. Nét als je denkt dat je er bent…
Ik had mijn eigen plek, mijn werk, mijn geloof, mijn kinderen. Ik had zoveel doorleefd dat ik oprecht dacht: dit stuk heb ik gehad. Vanaf nu wordt alles beter. Ik wist hoe overleven voelde. Hoe ik mezelf overeind moest houden. En ergens dacht ik ook dat ik alles wel verwerkt had.
En toen kwam hij. Niet als redding, niet als oplossing. Maar als iemand bij wie het stil werd. Veilig. Echt.
Oude pijn
Juist daarom begreep ik niet wat er gebeurde toen het ineens moeilijk werd. Want terwijl het goed was samen, liefdevol, oprecht, zonder drama, werd er ook iets anders zichtbaar. In mij, maar net zo goed in hem. Oude pijn. Oude beschermingsmechanismen. Delen uit ons verleden die nog niet geheeld waren.
In plaats van dat we dat rustig aan elkaar konden uitleggen, reageerden we vanuit die oude lagen. Niet uit onwil. Niet uit gebrek aan liefde. Maar omdat liefde soms precies díé plekken raakt die nog aandacht nodig hebben. Niet omdat de liefde ontbrak. Maar omdat we geconfronteerd werden met stukken in onszelf die groter waren dan wat we op dat moment samen konden dragen.
Vasthouden aan woorden
Vlak voordat alles tot stilstand kwam, kwamen er woorden van God. We waren nog niet officieel uit elkaar. Er was nog geen besluit, geen definitief einde. Maar ik voelde door zijn angst en gedrag, dat we op een kantelpunt stonden. En juist toen sprak God tot mij: 'Ik ga jullie helen. Ik zet jullie apart. En daarna breng Ik jullie weer samen.Want twee gebroken harten worden geen één.'
Toen dit moment van een besluit kwam, twijfelde ik geen moment aan God. Maar ik begreep het niet. Want wat Hij sprak en wat ik om me heen zag, leken haaks op elkaar te staan. De realiteit werd harder in plaats van zachter. Dat maakte me niet ongelovig maar wel diep geraakt. Want hoe houd je vast aan woorden, terwijl alles uit elkaar lijkt te vallen?
Langzaam werd me iets duidelijk wat me zelf verraste. Ik rouwde niet omdat ik bang was om alleen te zijn. Ik rouwde niet terwijl ik dacht: ik vind wel weer iemand anders. Ik rouwde om hem. Om wie hij was. Om wie hij voor mij was. Om de liefde die er écht was.
Pas toen dat besef landde, realiseerde ik me hoe diep dit ging. Dat ik deze persoon misschien al die tijd liefhad zonder volledig te beseffen hoe groot die liefde was. En toen dat besef kwam, kon ik niet meer blijven staan.
'Verander mij!'
Ik was aan het wandelen. Buiten. In het bos. Mijn hoofd vol. Mijn hart open en rauw tegelijk.En ergens midden in die wandeling brak er iets in mij. Ik liet me vallen op mijn knieën daar midden in het bos. Ik had geen idee hoeveel mensen er langs liepen. Dat deed er ook niet toe. Daar, midden in het gras schreeuwde ik het uit naar God. 'Heer… ik hou zó veel van deze man. Ik heb hier alles voor over. Verander mij. Maak mij de vrouw die hij verdient.'
Dat was geen mooi gebed. Dat was pure overgave. Niet omdat ik mezelf kwijt wilde maar omdat ik niet langer vanuit oude pijn, angst of bescherming wilde leven. Liefde had zichtbaar gemaakt waar ik mezelf nog beschermde. En ik wilde leren liefhebben vanuit heelheid. Wat het ook zou kosten.
Gaandeweg begon ik te begrijpen wat apart zetten betekende. Niet als straf. Niet als afwijzing. Maar vanuit genade. Soms is liefde te groot om te dragen zolang oude wonden nog open liggen. Soms maakt God ruimte, zodat Hij kan helen wat anders verborgen blijft. Niet om mensen uit elkaar te trekken, maar om te voorkomen dat ze elkaar blijven raken vanuit pijn.
‘Wij zijn ook die lijm’
In dit proces werd iets geboren wat ik nooit had kunnen plannen. Ik schreef een lied: “Wij zijn ook die lijm.” Omdat ik besefte dat God niet alleen Degene is die verbindt. Hij is ook Degene die herstelt. Die heelt. Die timing kent.En ik mag het zingen voor hem. Niet vanuit bewijs. Niet vanuit overwinning. Maar vanuit genade. Omdat hij daar zal staan – trots tegenover mij en omdat we weer samen zijn. Precies zoals God het had beloofd. En precies op Zijn tijd. Ook al is het wellicht niet direct zichtbaar, er is altijd hoop voor ons.
Binnenkort neem ik ‘Wij zijn ook de lijm’ op met professionele musici in de studio en de lancering is op 7 maart op Spotify.
@ Ilona Groot is een betrokken christelijke coach en jurist voor vrouwen die te maken hebben (gehad) met intieme terreur of een destructieve relatie in aanloop naar of tijdens of na een scheiding. Met haar juridische achtergrond, persoonlijke ervaring en geloof biedt Ilona een veilige ruimte voor herstel en groei.