LEFWIJF Empowers · 2 november 2026
Soms moet je stoppen

Peggy Senchi


Soms gebeuren er dingen in je leven waarvan je pas later beseft hoeveel betekenis ze eigenlijk hebben. Een ontmoeting, een onverwacht gebaar of iemand die op je pad komt en vervolgens, anderhalf jaar later, opnieuw een rol speelt in je verhaal. Afgelopen vrijdag beleefde ik zo'n moment. Een moment waarop voor mijn gevoel de cirkel rond was. Of begint er hier juist een nieuwe cirkel? Even mee terug naar maart 2025.
‘Peggy, ken jij Humberto Tan?’
Op 6 maart 2025 vond in Theater Zuilen in Utrecht de feestelijke presentatie plaats van het boek Lefwijf Empowers, waaraan ik als co-auteur had meegeschreven. Die dag was voor mij extra speciaal, omdat ik samen met zes andere vrouwen genomineerd was voor de titel Lefwijf van het Jaar 2025.Tijdens de presentatie werden de genomineerden één voor één naar het podium geroepen. Wat wij niet wisten, was dat Lucinda voor ieder van ons een persoonlijke videoboodschap had geregeld, ingesproken door iemand die ons wilde bemoedigen en succes wilde wensen.
Toen ik naar voren liep, vroeg Lucinda ineens: ‘Peggy, ken jij Humberto Tan?’ Nou, je had mijn enthousiasme moeten zien! Want Humberto Tan vind ik gewoon een leuke man, een goede journalist en iemand die ik altijd al eens persoonlijk wilde ontmoeten. Dus je begrijpt dat mijn verwachtingen meteen hooggespannen waren. Zou Humberto speciaal voor mij een boodschap hebben ingesproken?
Maar nee, haha! Niet Humberto verscheen op het scherm, maar journalist en schrijver Carlijn Vis, die nauw met hem samenwerkt. Achteraf begreep ik dus waarom Lucinda haar verrassing met die vraag had ingeleid. Carlijn, onder andere bekend van haar werk voor NRC, had vanuit Spanje een persoonlijke videoboodschap voor mij opgenomen. Wat mij daarin raakte, was dat zij ondanks haar drukke bestaan, haar werk en een gezin met vier kinderen, de tijd had genomen om mijn verhaal in het boek te lezen en vervolgens zo'n warme en bemoedigende boodschap in te spreken.
Dat iemand die je helemaal niet kent zich verdiept in jouw verhaal en daar vervolgens op zo'n persoonlijke manier aandacht aan besteedt, vond ik hartverwarmend. Die boodschap is me altijd bijgebleven. Uiteindelijk werd ik Lefwijf van het Jaar 2025. Wat een herinnering!
Anderhalf jaar later…
Vrijdag 30 oktober 2026. Samen met mijn man en Solange mijn schoonzus bezocht ik in de Rode Hoed in Amsterdam de theatervoorstelling Stoppen, gepresenteerd door niemand minder dan Carlijn Vis en Humberto Tan! Hoe bijzonder is dat? De twee mensen die in maart 2025, ieder op hun eigen manier, onderdeel waren geworden van mijn Lefwijf-verhaal, zou ik ze nu allebei persoonlijk ontmoeten? En dat gebeurde zelfs al vóór de voorstelling begon. Ik kreeg de gelegenheid om met beiden een praatje te maken. Toen ik Carlijn zag, vertelde ik haar over de videoboodschap die ze destijds voor mij had opgenomen. Maar wat bleek? Ze herkende me nog!
‘Jij bent Lefwijf!’ zei ze spontaan. Nou, hoe leuk is dat! Anderhalf jaar later wist ze nog wie ik was. Dat had ik niet verwacht! We spraken elkaar even en natuurlijk moest dat moment op de foto worden vastgelegd. En Humberto? Die heb ik dus eindelijk ook ontmoet! Daar was ik minstens zo blij mee. Waarom? Omdat ik hem gewoon leuk vind, haha! Soms hoeft iets niet ingewikkelder te zijn dan dat. Mijn avond kon eigenlijk al niet meer stuk, terwijl de voorstelling nog moest beginnen.
Kun jij stoppen?
De voorstelling Stoppen bleek vervolgens minstens zo indrukwekkend als de ontmoetingen die eraan voorafgingen. We leven in een maatschappij waarin doorzetten, volhouden en vooral niet opgeven vaak worden gezien als tekenen van kracht. Maar wat als stoppen soms juist de moedigste beslissing is die je kunt nemen? Tijdens de voorstelling werden we meegenomen in drie aangrijpende levensverhalen en het publiek kreeg een kaartje met daarop twee vragen: Waar wil je mee stoppen? Waar ben je al mee gestopt? Eenvoudige vragen, maar… Stoppen gaat niet altijd over het beëindigen van een baan, relatie of activiteit. Soms gaat het over overtuigingen die je niet langer dienen, verwachtingen waaraan je probeert te voldoen of gewoontes die je ongemerkt in de weg zitten.
Voor mij persoonlijk was dat een waardevol inzicht. Ik weet uit eigen ervaring hoe gemakkelijk je maar blijft doorgaan, zelfs wanneer je lichaam en geest allang signalen afgeven dat het anders moet. In 2013 trok mijn lichaam uiteindelijk zelf aan de noodrem, omdat ik dat niet deed. Die ervaring heeft mijn kijk op doorgaan, grenzen stellen en loslaten voorgoed veranderd. Juist daarom raakte het thema van deze voorstelling me. Stoppen is niet altijd opgeven. Soms is het een noodzakelijke keuze om jezelf niet kwijt te raken en weer ruimte te maken voor wat werkelijk belangrijk is. Ik zat dan ook regelmatig met herkenning te luisteren.
Na afloop van de voorstelling sprak mijn man met Carlijn en vroeg mijn telefoonnummer om samen iets te doen voor de podcast show Doorgaan. Want hoe mooi zou het zijn als ik mijn verhaal ook eens in die podcast zou mogen delen? Een verhaal waarin doorgaan, stoppen, opnieuw beginnen en jezelf hervinden een rol spelen.
Doorgaan en Lefwijf
En het ‘Lefwijf-avontuur’ staat aan de basis. Wat begon met het schrijven van mijn persoonlijke verhaal voor Lefwijf Empowers, groeide uit tot een reeks waardevolle ervaringen, ontmoetingen en nieuwe mogelijkheden. Het heeft mij laten zien dat het delen van je verhaal veel verder kan reiken dan het moment waarop je besluit het te vertellen. Je weet immers nooit wie jouw woorden leest, wie zich erin herkent of welke verbindingen daaruit kunnen ontstaan.
Ik ben Lucinda dan ook ontzettend dankbaar. Niet alleen omdat zij met Lefwijf een platform heeft gecreëerd waarop vrouwen hun verhaal kunnen delen, maar vooral omdat zij vrouwen met elkaar verbindt, hen zichtbaar maakt en deuren helpt openen waarvan ze misschien niet eens wisten dat die bestonden. Wat mij betreft is dat de kracht van Lefwijf. Het gaat niet alleen om een titel, een boek of een podium, maar juist om wat er eromheen gebeurt. Om de mensen die je ontmoet, de verbindingen die blijven bestaan en de mogelijkheden die daaruit voortkomen.
Van Stoppen naar Doorgaan. Misschien is de cirkel rond, misschien begint er juist een nieuw hoofdstuk. Maar één ding weet ik inmiddels zeker: mijn Lefwijf-avontuur is nog lang niet afgelopen. Eens een Lefwijf, altijd een LEFWIJF! ❤️
Reacties
Wees de eerste die reageert
Reacties laden…