Ik zie je (Rouw 2) – Anja van Aken
Ik zie je – Anja van Aken
Leven na suïcide
Ik zie je onmacht,
ik proef de pijn,
ik draag een stukje van je verdriet
en ik voel je boosheid.
Het is echt
en allemaal terecht,
want hoe laat je iemand gaan
die je nooit kwijt wilde?
Ik ervaar
wat er niet meer is,
stilte die achterblijft,
de vraag waarom dit gebeurde,
woorden die nooit meer gezegd kunnen worden.
Nu vraagt het loslaten,
leven met het onbegrijpelijke.
Waarom het stil werd,
wat je deed besluiten te gaan,
hoe je verdween
in iets wat wij niet konden volgen,
een plek waar niemand kon komen.
Woorden die niet gezegd konden worden toen je er nog was,
wat je niet horen kon voor je stil verdween,
vinden nu een plek om te bestaan,
gedragen door de stilte die je achterliet.
Oh had je maar kunnen zien
door mijn ogen,
hoeveel liefde er was
op de dag van jouw afscheid,
hoe verhalen jouw naam droegen,
hoe herinneringen bleven komen,
over hoe uniek, grappig en zorgzaam je was,
hoe jij, zelfs in afwezigheid,
nog altijd aanwezig bent.
Maar jouw einde was geen afscheid van die liefde.
Het was een vlucht
uit dagen die te zwaar werden,
uit ochtenden zonder licht,
uit een hoofd dat geen rust meer vond.
In het afscheid bleek het niet de liefde die ontbrak:
er lag een deken overheen.
Je zocht stilte,
je wilde rust,
je verlangde verlichting,
een schaduw ontnam je het zicht
op de allesoverstijgende liefde die er was.
En nu?
Ik zie je anders,
ik zie je onmacht,
ik proef je pijn,
Ik draag een stukje van je verdriet
en voel je boosheid,
de reden waarom je wegging.
Ik hoor niets meer,
in de stilte zoek ik naar adem.
Het doet nog steeds pijn
om je los te laten.
Maar ik zie hierin,
dat jij vooral ook liefhad
zelfs toen je ging.
@ Anja van Aken-Nies (1986) woont met haar man, twee dochters en twee zoons in Groningen. Ze is een betrokken professional in het veld van prostitutie en mensenhandel, spreker en verbinder in het Nederlandse zorglandschap. Anja houdt van missionair leven, van marathons lopen en zoekt naar manieren om het onmogelijke mogelijk te maken - gedreven door haar geloof in God, in menselijkheid en gelijkwaardigheid.